Ortadoğu Savaşı 29. Gün: Füzeler, Sirenler ve Büyük Risk

Ortadoğu savaşı 29. gününde İran’ın İsrail ve bölgedeki ABD üslerini füzelerle hedef almasıyla geri dönülemez bir noktaya ulaştı. İsrail genelinde 78 bin kez çalan sirenler ve çok sayıda ABD askerinin yaralanması, çatışmanın bölgesel bir topyekûn savaşa dönüşme ihtimalini her zamankinden daha fazla güçlendiriyor.

Bölgedeki tansiyon artık sadece sınır hatlarında değil, başkentlerin tam göbeğinde hissediliyor. 29 gündür devam eden bu gerilim, vekalet savaşlarından doğrudan çatışmaya evrilen tehlikeli bir sürecin zirvesini temsil ediyor. İran’ın misilleme saldırıları sadece İsrail ile sınırlı kalmadı; Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) üzerindeki hava sahası da füzelerin rotasına girdi. Peki, bu tırmanış sadece bir güç gösterisi mi yoksa büyük bir hesaplaşmanın ilk perdesi mi? İşin aslı, sahadaki rakamlar ve askeri hareketlilik durumun vahametini açıkça ortaya koyuyor. İsrail’in Beyt Şemeş yakınlarına düşen füzeler sivil yaralanmalara yol açarken, ABD’nin bölgedeki askeri varlığına yönelik saldırılar Washington’ın sabrını zorluyor.

Peki bu ne anlama geliyor? Ortadoğu savaşı artık sadece iki ülke arasındaki bir mesele değil. Bu, küresel enerji hatlarından jeopolitik dengelere kadar her şeyi sarsan devasa bir deprem. Bölge halkı her sabah yeni bir füze haberiyle uyanırken, diplomatik kanalların neredeyse tamamen kapandığını görüyoruz. Üstelik bu seferki saldırı dalgası, önceki yıllarda gördüğümüz kısa süreli çatışmalara hiç benzemiyor. Daha sistematik, daha geniş kapsamlı ve çok daha yıkıcı bir irade sahada boy gösteriyor.

29 Günlük Yıkım: Vekalet Savaşından Doğrudan Çatışmaya

Ortadoğu savaşı başladığı günden bu yana geçen dört haftalık süre, bölgenin son 50 yıllık tarihindeki en yoğun askeri hareketliliğe sahne oldu. Eskiden İran ve İsrail arasındaki çekişme, Lübnan veya Suriye üzerinden dolaylı yollarla yürütülürdü. Ancak gel gelelim, bugün füzeler doğrudan Tahran ve Tel Aviv rotasında uçuyor. Bu durum, “gri bölge” savaşının bittiğini ve tarafların artık maskelerini indirdiğini gösteriyor. (Kaynak: TRT Haber)

Sürecin buraya nasıl geldiğini anlamak için son bir aydaki kırılma noktalarına bakmak gerekiyor. İsrail’in İran hedeflerine yönelik operasyonlarına İran’ın “gerçek vaat” adını verdiği misillemelerle cevap vermesi, bir domino etkisini tetikledi. Dahası, bu çatışma sarmalına ABD’nin aktif olarak dahil olması işin rengini tamamen değiştirdi. ABD askerlerinin yaralanması, Beyaz Saray için iç politikada da büyük bir baskı unsuru haline geldi. Amerikan kamuoyu “yeni bir Vietnam mı yoksa yeni bir Irak mı?” sorusunu sormaya başladı bile.

Geçmişteki benzer olaylarla kıyasladığımızda, 1991 Körfez Savaşı’ndaki Scud füzesi saldırılarından bu yana İsrail halkının bu kadar yoğun bir hava tehdidiyle karşılaşmadığını görüyoruz. Ancak o dönemde tehdit tek bir odaktan geliyordu. Bugün ise füzeler Yemen’den, Irak’tan, Suriye’den ve doğrudan İran topraklarından fırlatılıyor. Bu çok cepheli yapı, savunma sistemlerini de ciddi şekilde zorluyor.

Sirenlerin Gölgesinde Yaşam: 78 Bin Uyarı Ne Anlatıyor?

Rakamlar bazen kelimelerden daha yüksek sesle konuşur. İsrail’de 29 gün içinde sirenlerin 78 bin kez çalması, sadece askeri bir istatistik değil. Bu, bir toplumun psikolojik olarak çöküşün eşiğine gelmesi demektir. 78 bin kez sığınaklara koşan, 78 bin kez hayatı duran bir halktan bahsediyoruz. Üstelik bu uyarıların bir kısmı sadece önlem amaçlı değil, bizzat Beyt Şemeş örneğinde olduğu gibi, yerleşim yerlerine düşen mühimmatların habercisiydi.

İşin insani boyutu bir yana, ekonomik etkisi de devasa boyutlarda. Üretimin durması, uçuşların iptal edilmesi ve rezervlerin askeri harcamalara akması, bölge ekonomilerini uzun yıllar sürecek bir durgunluğa itebilir. İran tarafında ise durum farklı değil. Misilleme korkusuyla yaşayan halk, ambargoların ve olası bir topyekûn saldırının gölgesinde hayatta kalmaya çalışıyor. Peki, bu sürdürülebilir bir durum mu? Kesinlikle hayır.

Yukarıdaki tablo, Ortadoğu savaşı dediğimiz bu sürecin neden “alışılagelmiş” bir kriz olmadığını kanıtlıyor. Rakamlar neredeyse beş katına çıkmış durumda. Bu yoğunlukta bir saldırı trafiği, dünyadaki en gelişmiş hava savunma sistemlerini bile bir noktada doygunluğa ulaştırıp hata yapmaya zorlar.

ABD’nin Bölgedeki Varlığı Hedefte: Askeri Kayıplar ve Riskler

İran’ın saldırılarında ABD askerlerinin yaralanması, bu savaşın küresel bir yangına dönüşmesi için gereken o tehlikeli kıvılcım olabilir. ABD, bölgedeki üslerini korumak için ileri teknoloji sistemler kullansa da, kamikaze İHA’lar ve balistik füzelerin koordineli saldırıları savunma hattında gedikler açıyor. Yaralanan asker sayısı arttıkça, Washington üzerindeki “doğrudan müdahale” baskısı da artıyor.

Ancak ABD için bu durum tam bir ikilem. Bir yanda müttefiki İsrail’i koruma sözü, diğer yanda ise Ortadoğu’da yeni bir bataklığa saplanma korkusu var. Üstelik İran’ın saldırı menzilini BAE’ye kadar genişletmesi, bölgedeki enerji güvenliğini de tehdit ediyor. Hürmüz Boğazı’nın kapanma ihtimali bile dünya piyasalarında petrol fiyatlarının fırlamasına yetiyor. Kısacası, atılan her füze sadece bir askeri hedefi değil, küresel ekonominin can damarlarını da vuruyor.

Saldırıların zamanlaması da manidar. Bölgedeki Amerikan varlığına yönelik bu kadar sert bir meydan okuma, İran’ın “caydırıcılık” eşiğini yukarı çekme çabası olarak okunabilir. Ama bu kumarın bedeli çok ağır olabilir. Yanlış bir hesaplama, Tahran’ın stratejik altyapısının hedef alınmasına yol açabilir.

Uzman Değerlendirmesi: Jeopolitik Satrançta Son Hamle Kimin?

Bir haber editörü olarak sahada ve masada gördüğüm tablo şu: Taraflar artık geri dönüş köprülerini birer birer yakıyor. Ortadoğu savaşı, 29. gününde bir yıpratma savaşına dönüştü. Kimin mühimmatı daha önce bitecek veya kimin toplumsal sabrı daha önce tükenecek? Esas soru bu. İran’ın füzeleri İsrail’in iç kesimlerine ulaşıyorsa, bu durum İsrail’in “yenilmezlik” imajına vurulan büyük bir darbedir. İsrail’in teknolojik üstünlüğü ile vereceği cevap, İran’ın askeri kapasitesini yıllarca geriye götürebilir.

Bundan sonra ne olacak? Tahminimce, önümüzdeki günlerde hava saldırılarının yerini daha nokta atışı ve yüksek profilli suikastlar alabilir. Ancak bu, tansiyonu düşürmeyecek; aksine daha kontrolsüz bir şiddet dalgasını tetikleyecektir. Bölgedeki diğer aktörlerin, özellikle Türkiye ve Mısır gibi ülkelerin diplomatik manevra alanı her geçen saat daralıyor. Eğer büyük güçler masaya oturup gerçek bir ateşkes için bastırmazsa, 30. gün ve sonrası çok daha karanlık senaryolara gebe.

İşin aslı, bu savaşta kazanan olmayacak. Kazananı olmayan bu kavgada, kaybeden her zaman olduğu gibi siviller ve bölgesel istikrar olacak. Siren seslerinin 78 bin kez çaldığı bir coğrafyada huzurdan bahsetmek artık çok zor. Dahası, bu krizin etkileri dalga dalga tüm dünyaya yayılacak. Akaryakıt fiyatlarından gıda tedarikine kadar her alanda bu 29 günün faturasını hep birlikte ödeyeceğiz.

Sonuçta karşımızda duran manzara, sadece bir askeri çatışma değil, bir dönemin kapanışı ve yeni, çok daha sert bir dönemin başlangıcıdır. Ortadoğu savaşı artık kapımızda değil, tam odamızın içinde.

İlgili İçerikler

• Abbas Erakçi’den İsrail’e Sert Uyarı: Ortadoğu’da Yeni Safha
• Erdoğan BlackRock CEO’su Fink ile Görüştü: Ekonomik Analiz
• Hakan Fidan’dan Kritik Uyarı: Bölge İsrail’in Oyununa Gelmemeli

Haber Merkezi

Haber Merkezi, webteknolife.com editör ekibinin ortak hesabıdır. Gündem, ekonomi, sağlık, eğitim ve teknoloji alanlarında doğrulanmış ve güncel haberleri okuyucularına ulaştırmayı amaçlar.