Kifâyet Ne Demek? Kifâyet TDK Sözlük Anlamı ve Kökeni

Kifâyet, Arapça kökenli bir isim olup yeterlilik, yetme ve elverme anlamına gelir. Bir şeyin miktar veya nitelik olarak yeterli olduğunu belirtmek amacıyla günlük konuşmada ve resmi yazışmalarda sıklıkla karşımıza çıkan bir kelimedir.

Hayatın farklı alanlarında, bir şeyin yeterli olup olmadığını sorgularken veya ifade ederken kullandığımız önemli kelimelerden biri de Kifâyet’tir. Özellikle eski metinlerde ve edebi eserlerde sıkça karşılaşılan bu sözcük, zamanla Günlük dilde de yerini sağlamlaştırmıştır. Bir durumun veya ihtiyacın karşılanma derecesini anlatmada kilit bir role sahip olan Kifâyet’in derinliklerine inerek anlam katmanlarını, kökenini ve kullanım şekillerini detaylıca inceleyeceğiz.

Kifâyet Kelimesinin TDK Sözlük Anlamı

Türk Dil Kurumu (TDK) Güncel Türkçe Sözlük’e göre Kifâyet kelimesi, Temel olarak “yetme, elverme ve yeterlilik” anlamlarını taşıyan bir isimdir. Bir şeyin belirli bir amaca, ihtiyaca veya beklentiye uygun ve yeterli olma durumunu ifade eder. Genellikle bir kaynağın, miktarın veya çabanın bir işi tamamlamak ya da bir durumu idare etmek için yeterli olduğunu vurgulamak amacıyla kullanılır. Bu kelime, bir durumun veya bir kişinin kapasitesinin, beklentileri karşılayacak düzeyde olduğunu belirtmek için de tercih edilir. Örneğin, bir kişinin bilgi birikiminin veya maddi imkanlarının belirli bir görev için yeterli olduğunu anlatırken kifâyet kavramından faydalanılır. Bu bağlamda, kifâyet sadece niceliksel değil, niteliksel bir yeterliliği de işaret edebilir.

Kifâyet Kelimesinin Kökeni ve Etimolojisi

Kifâyet kelimesi, dilimize Arapçadan geçmiştir. Arapça kökenli olan bu sözcük, ‘yetmek, elvermek’ anlamındaki ‘kafā’ (كَفَى) fiilinin masdar (eylem adı) halinden türemiştir. Türkçeye genellikle Osmanlıca döneminde girmiş ve o dönemden bu yana ‘yeterlilik, yetme, elverme’ anlamlarıyla kullanılmaya devam etmiştir. Kelimenin orijinal Arapça formundaki anlamı, Türkçedeki kullanımıyla büyük ölçüde örtüşmektedir; dolayısıyla Zaman içinde belirgin bir anlam kayması yaşanmamıştır. Özellikle edebi metinlerde ve günlük dilde, bir şeyin bir amaca hizmet etme veya bir ihtiyacı karşılama kapasitesini ifade etmek için tercih edilen köklü bir kelimedir.

Kifâyet Kelimesinin Cümle İçinde Kullanımı

1. Elinizdeki bütçenin bu proje için kifâyet edip etmeyeceği konusunda endişelerim var.

   Bu cümlede, mevcut maddi imkanların bir projenin gereksinimlerini karşılamaya yeterli olup olmadığını sorgulama durumu ifade edilmiştir.

2. Onun bu konudaki bilgisi, görevi başarıyla tamamlamak için fazlasıyla kifâyet ederdi.

   Burada, bir kişinin bilgi birikiminin veya yeteneğinin belirli bir iş için yeterli olduğunu vurgulanmaktadır.

3. Bir bardak su, uzun yürüyüşün ardından susuzluğunu gidermeye kifâyet etmedi.

   Bu örnekte, belirli bir miktarın bir ihtiyacı tam olarak karşılamakta yetersiz kaldığı belirtilmiştir.

4. Sözlerinin kifâyet etmediğini görünce, durumu daha somut örneklerle açıklamaya çalıştı.

   Bu kullanımda, söylenen sözlerin bir durumu açıklamakta veya birini ikna etmekte yetersiz kaldığı anlatılmaktadır.

5. Mevcut kaynakların doğru yönetilmesi durumunda, ülkenin enerji ihtiyacına kifâyet edeceği düşünülüyor.

   Bu cümle, eldeki imkanların akıllıca kullanılması halinde büyük bir ihtiyacı karşılayabileceği beklentisini ifade etmektedir.

Kifâyet Kelimesinin Eş Anlamlıları ve Zıt Anlamlıları

Kifâyet kelimesinin anlamdaşları, genellikle ‘yeterli olma’ durumunu ifade eden sözcüklerdir. Bu kelimeyi farklı bağlamlarda kullanmak veya anlatımı zenginleştirmek için aşağıdaki eş ve yakın anlamlı kelimelerden faydalanılabilir:

• Eş Anlamlıları:
  • Yeterlilik: Bir şeyin bir amaca uygun ve yeterli olma durumu.
  • Yetme: Bir ihtiyacı veya beklentiyi karşılama eylemi.
  • Elverme: Bir durum veya iş için uygun olma, kâfi gelme.
• Yakın Anlamlıları:
  • Kâfi: Yeterli, elverişli anlamına gelen Arapça kökenli bir kelime.
  • Yetişme: Bir şeye ulaşma, bir ihtiyacı karşılama kapasitesi.
  • İkmal: Bir şeyi tamamlama, eksiklerini giderme anlamında kullanılabilecek bir terim.
• Zıt Anlamlıları:
  • Yetersizlik: Bir şeyin eksik veya noksan olması durumu, kifâyet’in tam karşıtı.
  • Noksanlık: Bir şeyin tam olmaması, eksiklik Halı.
  • Eksiklik: Bir şeyin tamamlanmamış veya tam olmaması durumu, yetersizliği vurgular.

İlgili İçerikler

• He Ne Demek? He TDK Sözlük Anlamı ve Kökeni
• En Ne Demek? En TDK Sözlük Anlamı ve Kökeni
• Hendek Ne Demek? Hendek TDK Sözlük Anlamı ve Kökeni

Kifâyet Hakkında Sıkça Sorulan Sorular

• Kifâyet ne demek kısaca?

  Kifâyet, kısaca yetme, elverme ve yeterlilik anlamına gelen Arapça kökenli bir isimdir. Bir şeyin bir amaca veya ihtiyaca uygun ve yeterli olma durumunu ifade eder.

• Kifâyet hangi dilden gelir?

  Kifâyet kelimesi, dilimize Arapçadan geçmiştir. Arapça ‘kafā’ fiilinden türemiştir.

• Kifâyet kelimesinin eş anlamlısı nedir?

  Kifâyet kelimesinin eş anlamlıları arasında yeterlilik, yetme ve elverme sayılabilir. Bu kelimeler, farklı bağlamlarda kifâyetin yerine kullanılabilir.

• Kifâyet cümle içinde nasıl kullanılır?

  Kifâyet, “Bu miktar, tüm ihtiyaçlarımızı karşılamaya kifâyet etmez.” örneğinde olduğu gibi, bir şeyin yeterli olup olmadığını belirtmek için kullanılır. Genellikle bir durumun veya kaynağın yeterliliğini ifade eder.

• Kifâyet kelimesi TDK’da var mı?

  Evet, Kifâyet kelimesi Türk Dil Kurumu (TDK) Güncel Türkçe Sözlük’te yer almaktadır. TDK’ya göre anlamı “yetme, elverme, yeterlilik” olarak tanımlanmıştır.