Eğrice Ne Demek? Eğrice TDK Sözlük Anlamı ve Kökeni

TDK Güncel Türkçe Sözlük’te sıfat olarak tanımlanan Eğrice, biraz eğri veya eğriye yakın anlamını taşır. Bu kelime, genellikle nesnelerin veya yolların hafifçe kıvrık yapısını ifade etmek için kullanılır ve dilimizde sıkça karşımıza çıkar.

Günlük konuşmada sıkça duyduğumuz ve nesnelerin fiziksel özelliklerini betimlerken kullandığımız bazı kelimeler vardır. Eğrice de bu kelimelerden biri olup, bir şeyin tam düz olmadığını, hafifçe bir kıvrıma sahip olduğunu anlatır. Özellikle doğadaki yolları, dalları veya insan yapımı şekilleri tarif ederken bu sıfatı kullanırız. Bu metinde, Eğrice kelimesinin TDK’daki yerini, kökenini, farklı kullanım bağlamlarını ve eş anlamlılarını detaylıca inceleyeceğiz.

Eğrice Kelimesinin TDK Sözlük Anlamı

Türk Dil Kurumu’nun güncel sözlüğünde yer alan Eğrice kelimesi, bir sıfat olarak tanımlanır. Bu tanıma göre kelime, bir şeyin tam olarak düz olmadığını, ancak aşırı derecede de eğri olmadığını ifade eder. Yani, ‘eğriye yakın’ veya ‘biraz eğri’ anlamlarını taşır.

Genellikle fiziksel bir nesnenin formunu, şeklini veya duruşunu betimlemek için kullanılır. Örneğin, bir yolun, bir dalın, bir çizginin ya da bir yapının hafifçe kıvrımlı veya kavisli olduğunu anlatmak istediğimizde Eğrice sıfatını tercih edebiliriz. Bu anlamıyla, düzlük ile tam eğrilik arasında bir ara durumu ifade eder, gözle görülür ancak belirgin olmayan bir bükülmeyi işaret eder. Kelimenin kullanımı, genellikle gözlemlenebilen ancak dramatik olmayan bir bükülmeyi vurgular. Bir nesnenin ideal düzlükten hafifçe sapmasını, estetik veya işlevsel bir özellik olarak dile getirirken bu sıfat Oldukça işlevseldir.

Eğrice Kelimesinin Kökeni ve Etimolojisi

Eğrice kelimesinin kökeni, dilimizdeki ‘eğri’ kelimesine dayanmaktadır. ‘Eğri’ kelimesi, Türkçenin eski dönemlerinden beri var olan ve bir şeyin düz olmaması, bükülmüş, kavisli olması anlamını taşıyan öz Türkçe bir sözcüktür. Bu temel kelime, Türkçenin zengin morfolojik yapısı sayesinde çeşitli eklerle yeni anlamlar kazanmıştır.

Eğrice ise bu ‘eğri’ köküne ‘-ce’ ekinin getirilmesiyle oluşmuştur. ‘-ce’ eki Türkçede Sıklıkla küçültme, benzerlik veya ‘gibi’ anlamı katan bir ektir. Bu bağlamda, ‘eğri’ kelimesine eklenerek ‘biraz eğri’, ‘eğri gibi’ veya ‘eğriye yakın’ anlamını kazanmıştır. Kelimenin yapısı itibarıyla herhangi bir anlam kayması olmamış, aksine temel anlamı pekiştirilerek daha spesifik bir durum ifade edilmiştir. Bu tür türetmeler, Türkçenin kelime hazinesini kendi iç dinamikleriyle nasıl zenginleştirdiğinin güzel bir örneğidir. Kelime, günlük dilde bir nesnenin fiziksel formundaki hafif sapmaları net bir şekilde ifade etmek için kullanılır.

Eğrice Kelimesinin Cümle İçinde Kullanımı

1. Dağ yolunun bazı kesimleri o kadar eğriceydi ki, dikkatli sürmek gerekiyordu.
   Bu cümle, dağ yolunun hafif virajlı ve kıvrımlı olduğunu, tam düz olmadığını anlatır.
2. Ressam, çizdiği ağacın dallarını Bilerek eğrice bırakarak tabloya doğal bir hava katmıştı.
   Bu ifade, ağaç dallarının hafifçe bükülmüş, kavisli yapısını ressamın bilinçli tercihi olarak sunar.
3. Denizden çıkan balıkçının oltası, uzun süre kullanımından dolayı eğrice bir hal almıştı.
   Olta çubuğunun zamanla hafifçe büküldüğünü, düzlüğünü yitirdiğini belirtir.
4. Eski köy evinin çatısı, zamanla çökmelerden dolayı hafifçe eğrice duruyordu.
   Çatının tam düz olmadığını, yer yer hafif kavisler veya bükülmeler gösterdiğini ifade eder.
5. Genç fidanın gövdesi, rüzgarın etkisiyle biraz eğrice büyümüştü ama yine de sağlamdı.
   Fidanın ana gövdesinin rüzgarın etkisiyle hafifçe yana doğru kavisli bir şekilde geliştiğini açıklar.

Eğrice Kelimesinin Eş Anlamlıları ve Zıt Anlamlıları

Eş Anlamlıları:

• Kavisli: Bir eğriye sahip olan, bükülmüş veya yay biçiminde olan.
• Bükük: Düz olmayan, bir yerden kıvrılmış veya katlanmış.
• Çarpık: Düzgün olmayan, bir yana eğilmiş veya bozulmuş (bağlama göre hafif eğrilik anlamında kullanılabilir).

Yakın Anlamlıları:

• Virajlı: Özellikle yollar için kullanılan, Keskin olmayan, hafif dönemeçleri olan.
• Kıvrımlı: Sürekli bir eğriliğe sahip olan, dalgalı veya dolambaçlı.
• Yamuk: Düzgün olmayan, bir tarafı eğri veya orantısız olan.

Zıt Anlamlıları:

• Düz: Hiçbir eğriliği veya bükülmüşlüğü olmayan, doğru bir hat üzerinde olan.
• Doğru: Eğri olmayan, sapmayan, düzgün ve hatasız olan.
• Gergin: Esnekliği olmayan, düz ve sıkı bir şekilde duran.

İlgili İçerikler

• Uyanabilmek Ne Demek? TDK Anlamı ve Kökeni
• Uyarlayabilmek Ne Demek? Uyarlayabilmek TDK Sözlük Anlamı ve Kökeni
• Uyanabilme Ne Demek? Uyanabilme TDK Sözlük Anlamı ve Kökeni

Eğrice Hakkında Sıkça Sorulan Sorular

Eğrice ne demek kısaca?

Eğrice, bir şeyin tam düz olmaması, hafifçe kavisli veya bükülmüş olması anlamına gelen bir sıfattır. Eğriye yakın bir durumu ifade eder.

Eğrice hangi dilden gelir?

Eğrice kelimesi, öz Türkçe olan "eğri" kelimesine "-ce" ekinin getirilmesiyle Türkçenin kendi iç dinamikleriyle türetilmiştir. Dolayısıyla Türkçe kökenlidir.

Eğrice kelimesinin eş anlamlısı nedir?

Eğrice kelimesinin eş anlamlıları arasında kavisli, bükük ve bağlama göre çarpık gibi kelimeler sayılabilir. Bunlar, benzer bir eğrilik durumunu ifade eder.

Eğrice cümle içinde nasıl kullanılır?

Eğrice kelimesi, bir nesnenin, yolun veya yapının hafifçe kıvrımlı veya düz olmayan yapısını betimlemek için kullanılır. Örneğin, "Dere boyunca uzanan patika eğrice ilerliyordu." şeklinde kullanılabilir.

Eğrice kelimesi TDK’da var mı?

Evet, Eğrice kelimesi Türk Dil Kurumu’nun güncel sözlüğünde yer almaktadır ve "eğriye yakın, biraz eğri" anlamıyla tanımlanmıştır.